آلودگی نوری به یکی از مشکلات رو‌به‌رشد محیط‌‌زیستی تبدیل شده است؛ مشکلی که نه‌تنها رصد ستارگان و کهکشان راه شیری را دشوار می‌کند، بلکه می‌تواند بر حیات وحش و ریتم شبانه‌روزی انسان‌ها نیز اثر بگذارد.
به گزارش ایتنا به نقل از TechSpot، بر اساس یک پژوهش، میانگین روشنایی آسمان شب بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲ هر سال حدود ۹.۶ درصد افزایش یافته است. با چنین روندی، روشنایی آسمان تقریباً هر هشت سال دو برابر می‌شود.
یکی از عوامل اصلی این افزایش، گسترش نور مصنوعی در سطح زمین است. شهرها و مناطق مسکونی به کمک فناوری‌هایی مانند چراغ‌های ال‌ای‌دی (LED) بیش از گذشته روشن شده‌اند. در کنار آن، ماهواره‌های فعال در مدار زمین نیز به مشکل اضافه کرده‌اند؛ زیرا نور خورشید را بازتاب می‌دهند و در تصاویر نجومی اختلال ایجاد می‌کنند.
ابعاد این مسئله بسیار گسترده است. بر اساس پژوهش دیگری، حدود چهار نفر از هر پنج نفر در جهان زیر آسمان‌های آلوده به نور زندگی می‌کنند. بنابراین بسیاری از مردم ممکن است هرگز آسمان شب واقعی و پرستاره‌ای را که در گذشته قابل مشاهده بود، تجربه نکرده باشند.
پیامدهای آلودگی نوری تنها به از دست رفتن امکان مشاهده ستارگان محدود نمی‌شود. بسیاری از حیوانات شب‌زی (Nocturnal) برای جهت‌یابی از نور ماه استفاده می‌کنند و روشنایی مصنوعی می‌تواند این فرایند را مختل کند. از سوی دیگر، قرار گرفتن مداوم در محیط‌های روشن ممکن است ریتم شبانه‌روزی (Circadian Rhythm) انسان و دیگر موجودات زنده را تحت تأثیر قرار دهد.
برخی مناطق برای مقابله با این مشکل اقدام کرده‌اند. برای نمونه، شهر فلگستف در آریزونا قوانینی برای کنترل میزان، نوع و جهت تابش نور در شب وضع کرده است و ایالت نیویورک نیز در حال بررسی محدودیت‌های مشابه است. با این حال، چنین مقرراتی بیشتر نورهای زمینی را هدف می‌گیرند و مشکل آلودگی نوری ناشی از ماهواره‌ها را حل نمی‌کنند. در نتیجه، تاریکی طبیعی شب ممکن است به‌تدریج به یک امتیاز نادر و لوکس تبدیل شود.